Pojęcia
Kultura łużycka to jedna z najważniejszych kultur archeologicznych epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, rozwijająca się od około XIV do IV wieku p.n.e. na terenach Europy Środkowej, w tym dzisiejszej Polski. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest obrządek ciałopalny. Społeczności tej kultury zajmowały się rolnictwem, hodowlą oraz metalurgią, wytwarzając liczne ozdoby i narzędzia z brązu oraz […]
Archeologiczne badania powierzchniowe polegają na systematycznym przeszukiwaniu terenu w celu rejestracji widocznych na powierzchni śladów działalności ludzkiej. Pozwalają one na identyfikację stanowisk archeologicznych bez konieczności prowadzenia wykopalisk. Podczas badań archeolodzy rozstawiają się w tyralierze, czyli równym szeregu, i przemierzają pole krok po kroku, sprawdzając, czy na powierzchni znajdują się fragmenty ceramiki, narzędzi, kości lub inne […]
Neolit, określany jako młodsza epoka kamienia, datowany jest na okres od ok. 8000 do 3000 p.n.e., w zależności od regionu. Wyróżniał się procesem tzw. rewolucji neolitycznej, obejmującej przejście od gospodarki zbieracko-łowieckiej do rolniczo-hodowlanej. Rozwój technik wytwarzania i polerowania narzędzi kamiennych oraz produkcja ceramiki sprzyjały trwałemu osadnictwu. Zjawiska te stworzyły podstawy dla rozwoju struktur społecznych, gospodarczych […]
Niemiecki nazistowski obóz zagłady, obok Treblinki i Sobiboru jeden z tzw. obozów Akcji Reinhardt, pierwszy obóz zagłady w Generalnym Gubernatorstwie, istniejący od marca 1942 r. do czerwca 1943 r. Hitlerowcy zamordowali w jego komorach gazowych ok. 450 tys. Żydów, głównie z terenów okupowanej Polski.
Polskie określenie szałasu (w języku hebrajskim: sukka) używanego w czasie święta Sukkot i upamiętniającego warunki życia Żydów podczas wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Kuczka przybiera postać drewnianej altany lub zabudowanego ganku przy domu lub synagodze, w którym Żydzi ortodoksyjni mieszkają przez 7 świątecznych dni, zaś Żydzi reformowani używają go w tym czasie do modłów.
Ciało administracyjne tworzone przez Niemców na terenach okupowanych (zwłaszcza w gettach), którego zadaniem było zarządzanie społecznościami żydowskimi, a przede wszystkim wykonywanie poleceń i realizacja zarządzeń władz niemieckich. Z korespondencji kierowanej do AJDC wiadomo, że przewodniczącym żabnieńskiego Judenratu w latach 1940–1941 był H. Schwarzmann. Po likwidacji getta w Żabnie pozostawiono czterdziestoosobową grupę, składającą się głównie z […]
Pojęcie historycznie opisujące wydzieloną część miasta zamieszkaną przez jakąś mniejszość (religijną, narodową, etniczną, rasową) co miało służyć jej izolacji, często przymusowej, od reszty społeczności. W czasie II wojny światowej gettami nazywano stworzone przez Niemców na terenach okupowanych zamknięte i strzeżone obszary miejskie służące przymusowej koncentracji Żydów. Ich tworzenie było pierwszym etapem Zagłady Żydów.
W języku hebrajskim – „sprawiedliwy”, słowo oznaczające charyzmatycznego przywódcę i przewodnika religijnego w chasydyzmie – jednym z nurtów judaizmu, duchowy autorytet, pośrednik między Bogiem a ludźmi.
(używana jest także nazwa Akcja Reinhard) Kryptonim operacji wymordowania przez nazistów Żydów w Generalnym Gubernatorstwie (jednostka administracyjna utworzona w czasie II wojny światowej przez władze niemieckie na terenach okupowanej Polski, które nie zostały bezpośrednio anektowane przez III Rzeszę). Ofiarami zamordowanymi głównie w specjalnie w tym celu utworzonych obozach zagłady (Treblinka, Bełżec, Sobibór) byli oprócz polskich […]