Dom modlitwy w Żabnie był usytuowany w bliskiej odległości od synagogi, został zbudowany z cegły. Składał się z dwóch części: dwukondygnacyjnej, z małą salą na parterze oraz podobną salą na piętrze, a także z dużej, wysokiej sali modlitewnej z podwójnymi oknami, która była główną częścią obiektu. Budynek był przykryty dachem dwuspadowym, pokrytym dachówką. Choć dokładny rok budowy domu modlitwy nie jest znany, wiadomo, że istniał on już w drugiej połowie XIX wieku, co potwierdza jego obecność na mapie topograficznej Żabna z lat 1848-1905. Po 1942 roku dach budynku został rozebrany, a same ruiny obiektu usunięto na przełomie lat 1945/46.